Welcome Guest: S’enregistrer | Connexion
 
FAQ| Rechercher| Membres| Groupes
 
Bedros Turyan
 
Poster un nouveau sujet   Répondre au sujet
Armenian on web Index du Forum -> Centralisations -> Littérature arménienne – Ermeni edebiyatı - Biographie + Célébrités - Ünlüler
Sujet précédent :: Sujet suivant  
Auteur Message
apans
Modérateur
Modérateur

Hors ligne

Inscrit le: 09 Juin 2007
Messages: 4 386
Point(s): 8 941
Moyenne de points: 2,04

MessagePosté le: Dim 17 Nov 2013 - 23:18
MessageSujet du message: Bedros Turyan
Répondre en citant

Bedros Turyan
Edebiyat / Şiir - 09 Kasım 2007 - 23:28


Zartonk (uyanış) kuşağının soylu şairlerinden... Ermeni edebiyatına büyük katkıları olan şair 1851 yılında doğmuş, 1872 yılında yakalandığı hastalıktan kurtulamayarak hayata veda etmiştir...

Sadece 20 yıl yaşamış ve o zamanlar çaresi olmayan verem hastalığına yakalanmış belki de o zamanlar ne hastalığı olduğunu bile bilmiyorlardı, hayatını kaybetmiş İstanbul şairi, yazdığı 10-15 kadar oyun ve şiirlerinden önemli bir kısmınıda ne kadar acı ki, bir yangın sonucunda yok olup gitmiş, ne kadar elimizde şiiri kalmış o da bilinmiyor...

Ama bulabildiğim iki şiirini sizlerle paylaşmak istiyorum. Bu şiiri hatırlatan ve bana yorumla bu şiiri isteyen, kıymetli arkadaşımız sayın, LKING'e teşekkür ederim...

Ölmemek için yazanlardan... Şiirleri ile yaşayanlardan.. .Unutulmadığı sürece ölümü umursamayanlardan... biliyoruz ki sen büyük şair... Bedros Turyan üstad... Sen hâlâ yaşıyorsun...Yaşıyacaksın...135 yıl unutulmadın...1, 5 asır geçsede ölümünün üzerinden...

Bedros Turyan'a, Bistos Araksiya'nın (1852-1882) tiyatrocu, aşık olduğu belirtilmiş, 1882'de çıldırarak ölmüştür. (Boğos Çalgıcıoğlu)


ÖLÜMÜM - (ÖLÜMSÜZLÜK-HAYAT)

Solgun benizli ölüm meleği
Sınırsız bir gülüşle karşıma dikilsede,
Acılarımla ruhum buhar olup uçsada,
Bilin ki hâlâ yaşıyorum.

Yastığımın ucunda eriyen
Soluk çehreli bir mum
Soğuk ışın serpse de ah,
Bilin ki hâlâ yaşıyorum.

Terli alnımla
Taş kesilmiş vücudumu,
Kefene sarıp kara tabuta koysalar da,
Bilin ki hâlâ yaşıyorum.

Acımasız ölüm meleğinin titrek gülüşü
Dokunaklı çanın çalmasıyla,
Tabutum ağır ağır ilerlese de,
Bilin ki hâlâ yaşıyorum.

Yas şarkıları söyleyen insanlar,
Siyah giysileri ve asık suratlarıyla
Tütsü ve dualar yaysalar da,
Bilin ki hâlâ yaşıyorum.

Çukurumu kazıp beni gömseler de
Yasa bürünmüş sevdiklerim
Ağlaşıp ayrılsalarda
Bilin ki hâlâ yaşıyorum.

Ama eğer bir köşede
Unutulup giderse mezarım,
Ve hatıram da solarsa,
Ah işte ben o zaman ölürüm.

(Bedros Turyan - İstanbul)

"Selam ey tanrım,
Titrek dudağım
Her zaman muhtaç merhametine.

Saygı dolu duamla huzmelerine
Kutsal adının her hecesine,
Vermiş olduğun alevin ve gülün
alnıma düşen sıcaklığına
Gözlerimden çekip aldığın hayat ferine..."

(Çeviren : Yervant Gobelyan)
Kaynakça : (http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=bedros+turyan)


Resim ; Kendi objektifimden / İstanbul -


09 Kasım 2007 - Edebiyat / Şiir - Bu blog şu ana kadar 644 kez okundu..


*

Yorum : 4


Revenir en haut
Publicité






MessagePosté le: Dim 17 Nov 2013 - 23:18
MessageSujet du message: Publicité

PublicitéSupprimer les publicités ?
Revenir en haut
mafilou
Administrateur
Administrateur

Hors ligne

Inscrit le: 04 Sep 2006
Messages: 13 477
Point(s): 41 197
Moyenne de points: 3,06

MessagePosté le: Sam 14 Oct 2017 - 04:13
MessageSujet du message: Bedros Turyan
Répondre en citant

Պետրոս Դուրեանի գերեզմանին առջեւէն անճոռնի մարմարեայ կոյտը վերցնելու համար ստորագրահաւաք



10 Հոկտեմբեր 2017 , 12:29


Պետրոս Դուրեանի շիրմասիւնին ճիշդ առջեւը, այսինքն հոն ուր կը ննջէ մեծ քերթողը, տեղադրուած է մարմարիոնէ հսկայ քարակոյտ մը։ Դուրեանի շիրմին նրբութեան հետ անհամաչափ ու աններդաշնակ այդ զանգուածին վրայ քանդակուած է «Իմ մահը» բանաստեղծութեան բնագիրն ու թրքերէն թարգմանութիւնը։ Պատմական յուշարձան մը նկատուող շիրիմը տեղադրուած այս հսկայ քարակոյտով աղաւաղուած է եւ վայրը, որ նիւթ հայթայթած է մեր դասական գրականութեան հեղինակներուն, օտարացած է այլեւս իր այցելուներէն։  «Իմ մահը» քերթուածին վերջին քառեակը շիրմին ետեւի կողմը քանդակուած էր 1898-ին, Եղիշէ Դուրեանի կողմէ։  «Աչքէ հեռու տեղ մը, հասանելի միայն անոնց, որոնք աւելի հետաքրքրուած՝ պիտի մօտենային շիրիմին, պիտի դառնային շուրջը եւ պիտի զարմանային՝ սիւնի ետեւ կարդալով բանաստեղծութեան վերջին տունը, պիտի ուրախանային իրենց գիւտով։ Իսկ հիմա նոյնիսկ անկարելի է դառնալ շիրմին շուրջը, ուր մնաց կարդալ Եղիշէ Դուրեանի կողմէ քանդակուած քառեակը»: 
Ըստ երեւոյթին ինքնագլուխ կատարուած աշխատանք մը կայ մէջտեղը, ինչ որ աններելի զանցանք մը կարելի է նկատել երբ նիւթը կը վերաբերի Պետրոս Դուրեանի նման համազգային նուիրականութեան մը։ Ձեռնարկած ենք ստորագրահաւաքի մը, որպէսզի քայլեր առնուին այդ անճոռնի մարմարեայ կոյտը վերցնելու համար գերեզմանին առջեւէն։ Ներկից կը գտնէք ստորագրուելիք գրութիւնը։ Հաճեցէք ձեր համաձայնութիւնը ի-մակով մը (narekian2000@yahoo.com)  յայտնել (պարզ այո մը բաւարար է) եւ ձեր անունը կը դնեմ գրութեան տակը։
 
 
Փափաքելի է որ տարածէք նաեւ ձեր շուրջը։
Ստորագրութիւնները ամբողջացնելէ ետք զայն պիտի յանձնենք Սկիւտարի Ս. Խաչ եկեղեցւոյ թաղային խորհուրդին եւ պատրիարքական տեղապահ տ. Գարեգին արք. Պեքճեանին։ Անշուշտ, հրապարակելով նաեւ մամուլին մէջ։
Կանխաւ շնորհակալութիւն ձեր հետաքրքրութեան ու նեցուկին համար։ 

Նախաձեռնող մարմին

Առ Ս. Խաչ եկեղեցւոյ պատուարժան թաղային խորհուրդն Սկիւտարի
կրկնօրինակը՝ բարձր. տ. Գարեգին արք. Պեքճեանին՝ տեղապահին
 
 
Պոլսոյ պատրիարքութեան Քերթող Պետրոս Դուրեանի շիրիմը, որ կառուցուած է իր մահէն երկու տարի անց, 1874-ին, ժամանակակից մտաւորականութեան, ներառեալ Յակոբ Պարոնեանի հետեւողական ջանքերով, առաջին իսկ օրէն եղած է նուիրական վայր մը՝ հէք քերթողին ստեղծագործութիւններով խանդավառ բոլոր անձերուն համար, տարեց թէ երիտասարդ։ Անոնք շիրիմ այցելած են սէր խոստովանելու, քերթուածներ արտասանելու եւ Դուրեանով յագենալու։ Պետրոս Դուրեանի շիրիմը, անցեալէն այսօր, եղած է նաեւ մեր գրողներուն ստեղծագործութեանց առարկան. Զապէլ Եսայեան, Վահրամ Թորգոմեան, Վահրամ Մավեան եւ ուրիշներ իրենց տարբեր գրութիւններուն կամ ուսումնասիրութիւններուն մէջ արտայայտուած են այս շիրմին մասին։ Շիրիմը նոյն այդ ձեւով ու կառոյցով 1874-էն մինչեւ օրս հասած է մեզի՝ կրելով միայն աննշան փոփոխութիւններ (կատարուած իր եղբօր՝ Եղիշէ Դուրեան պատրիարքի կամ իր ձեռնասուն Գարեգին Խաչատուրեան պատրիարքի տնօրինութեամբ) եւ ըլլալով ո՛չ միայն պոլսահայութեան, այլ նաեւ ողջ հայութեան հոգողութեան ենթական։ Ի խորոց սրտի կը գնահատենք Սկիւտարի Ս. Խաչ եկեղեցւոյ անցեալի ու ներկայի թաղային խորհուրդներուն տարած անձնուէր աշխատանքը՝ անաղարտ ու անվնաս պահելու համար Դուրեանի պատմական շիրիմը, հոն կատարուած նորոգութեան ու բարեզարդման անհրաժեշտ աշխատանքները։ Միաժամանակ սակայն կ՚ուզենք յայտնել մեր վրդովմունքը նորոգութեան վերջին աշխատանքներուն ժամանակ շիրիմին պատմական դիմագիծին տրուած վնասին կապակցութեամբ։ Դուրեանի շիրիմին առջեւ տեղադրեալ գրքաձեւ մարմարեայ կոյտը ո՛չ միայն կ՚աղաւաղէ պատմական շինութեան տեսքը, այլ նաեւ ձեւով մը անտեսել կը նշանակէ Եղիշէ Դուրեան պատրիարքին կարգադրութիւնը, որու համաձայն «Իմ մահը» քերթուածին վերջին քառեակը միայն պէտք է ըլլար շիրմին վրայ, յուշասիւնին ետեւի բաժինը, որպէսզի այցելուներ դառնային գերեզմանին շուրջ բոլորը ու իրենք յայտաբերէին զայն։ Մենք՝ ներքոստորագրեալներս, Պոլիսէն, Սփիւռքի տարբեր գաղութներէն ու Հայաստանէն, կը փափաքինք որ Պետրոս Դուրեանի շիրիմը վերստին ստանայ իր սկզբնական տեսքը, ըլլայ այնպէս ինչպէս որ աւանդուած է մեզի տասնեակ տարիներէ ի վեր, որպէսզի մենք ալ մեր հերթին զայն անաղարտ ձեւով աւանդենք յաջորդ սերունդներուն։ Մաղթելով յաջողութիւն ձեր առաքելութեան մէջ՝ կը յղենք մեր ջերմ ողջոյնները: 

http://arevelk.am/am/content/8/5158/Պետրոս-Դուրեանի-գերեզմանին-առջեւէն-անճո…
_________________
Emeğe saygılı olun, alıntılarınızda link gösterin ...


Revenir en haut
IRA
Modérateur
Modérateur

Hors ligne

Inscrit le: 03 Nov 2013
Messages: 815
Point(s): 2 251
Moyenne de points: 2,76

MessagePosté le: Ven 19 Jan 2018 - 22:43
MessageSujet du message: Bedros Turyan
Répondre en citant

ÜSKÜDAR'IN BÜLBÜLÜ KARA BAHTLI ŞAİR
BEDROS TURYAN'IN ÖLÜMÜNÜN 146.YILI ANISINA
ADAM SARKIS
(Mayıs 1851-21 Ocak 1872)
Hadi gelin,birlikte bir şairin bahçesini ziyaret edelim.Bu bahçe,yeryüzünün herhangi bir yerinde veya herhangi bir köşesinde bulunan sıradan bir bahçe değil,bu bahçe gönlümüzün,ruhumuzun,zihnimizin içinde bulunan bir bahçe.
Bu bahçede ,yeni doğan güneş ışınları,havada küme küme dalgalanan sisin içinde karıştığı,rüzgarların mis kokulu ihlamur ağaçları arasından eserek ,üzgün üzgün ve hüzünlü şarkılar mırıldandığı ve bu şarkıların, insanları gevşettiği,dertlerinden arındırdığı,efkarlarının dağıttıldığı bir bahçe.
Bu bahçe öyle bir bahçe ki,tazellikleri yağmurdan, kardan, çamurdan bozulmayan,reng a reng güller ve çiçeklerle süslü bir bahçe.
İşte bu bahçe,keder,efkar,hüzün,acı,sızı,aşk,hastalık,eza,cefa, solmayan duygularla dolu ,şair Bedros Turyan'ın bahçesi.
Bu bahçenin kapısından ,dikkatlı adımlarla içeriye girdiğimizde,Bedros Turyan'ın yaşadıkları kaderi,acıyı, aşkı,duyguları, hüzünü yaşarız,diğer bir deyişle onun iç dünyasını yaşarız.
Eserleriyle,batı Ermenice edebiyat dünyasının iftiharlarından biri olan şair Bedros Turyan ,çağdaş Ermenice yazım dilini, eserlerinde kullanan ilk ermeni şairidir.
Ermeni Edebiyatının uyanış (zartonk) dönemi kuşağının temsilcilerinden ,kara bahtlı şair Bedros Turyan İstanbul -Üsküdar'ın Bağlarbaşı mahallesinde 1851 yılında doğdu. İlk eğitimini Üsküdar'daki Ermeni Cemaran 'da aldı,ilk okuldan mezun olduktan sonra, ailesinin maddi sorunları nedeniyle çoçuk yaşlarında önce kuyumcu,daha sonraları Eczacı yanında çırak olarak çalışmak zorunda kaldı. Tiyatroyu çok sevdiğinden,sıklıkla Gedikpaşa Tiyatrosuna gider ünlü Tiyatro aktörü Tovmas Fasulyacıyan'ı izlerdi.Tiyatrocu Güllü Hagop'un etkisinde kalan Bedros Turyan ''Sibirya'ya Sürgün'',''Kara Topraklar'' ,''Tiyatro ve Sefiller'' adlı eserleri yazdı.
Bedros Turyan'ın ,Ermeni Pakraduni Krallığının Başşehri ''Ani'' kentinin yıkılması ile ilgili,5 perdelik tiyatro eseri 1871 yılında sahneye konuldu .
Bedros Turyan yaşadığı dönemde , dönemin gazetelerinden ''Orakir'' gazetesinde ,Hagop Baronyan'ın ''Tadron'' dergisinde yazar ve editör olarak çalıştı.
Ermeni edebiyatının şiir dünyasında ,şiirlerinde kullandığı sade ülubuyla tanındı.Şiirlerinde ölüm ve hayat konularını işledi,eserleri Almanca ,İngilizce,Rusça,Fransızca ve Türkçe' çevrildi.
''Lıcag''(gölcük),''İnc Gısen''(Ne Diyorlar),''Turkuhin''(Türk Kızı),''Drdunç''(Şikayet),''İm Mahı''(Ölümüm), ''Zığhçum''(Pişmanlık) adlı şiirler eserlerinden birkaçıdır.
Bedros Turyan,21 Ocak 1872 tarihinde ,hayatının ilk baharında 21 yaşında ,verem hastalığından yoksulluk ve fakirlik içinde hayata gözlerini yumdu.
Mezarı Üsküdar Ermeni mezarlığındadır.
Dr.med.Sarkis Adam

Türk Kızı
Akşamüstü,tutuşuyor ufuklar,
Bir araba geçiyor,tabut gibi aheste
Bir güzel Türk kızı var içinde,kanepeye gömülmüş,
Günbatımı kızı mı bu Allahım!
Bir bakarsa
Dersin:Şimdi bayılır...

Balmumundan bir heykele benziyor,
Ne de ince... sanki narin tül gibi,
Bir taze ki,solgun güller misali,
Tanrı onu bir çift gözle bezemiş,
Bir gülerse
Dersin:Şimdi kaybolur...

Bakmak ister,ancak daha bayılır,
Yüreği künlük gibi tütüyor sevgiden,
Işıkların, hoş kokuların kraliçesi,
Yorgun kelebek gibi,çiçeklere konacak,
Bir sallansa
Dersin:Hemen uçacak...

Göğsü fırtınalı bir okyanus misali,
Sevmek ister...Bir busesiyle bayılmak,
Bitap düşmek,yorgun inmek mezara,
Aşk kadehinin son damlasını içerek
Kızarırsa
Dersin:Şimdi tutuşur...

Kalp arısı;Lamartin'in tarifiyle,
Emdiği çiçek, kalp,balı ise sevgi.
Benim için bakire,gökler onun yüreği
Sonsuz sevgi,ufuksuz.
Bir konuşsa
Dersin:Şimdi tükenir...

O hep yanar,yanar,yanar,tükenmez
Yoksul kadının kilisede yaktığı mum gibi,
Yıldız gibi parlak gece aşığı,
Aşk ateşinin böğründen kopmuş...
Eğer ölse
Dersin:Şimdi doğacak...

Bedros Turyan
(çeviri:S.A)

ՍԻՐՏՄԱՇՈԿ ՈՒ ՎՇՏԱԲԵԿ ՎԱՂԱՄԵՐԻԿ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾ
ՊԵՏՐՈՍ ԴՈՒՐԵԱՆԻ
ՄԱՀՈՒԱՆ 146-րդ ՏԱՐԵԼԻՑԻ ԱՌԹԻՒ
20 Մայիս (1 Յունիս)1851— 21 Յունուար(2 Փետրուար ) 1872

ԻՍԹԱՊՈՒԼ- ՍԿԻՒՏԱՐԻ ՍՈԽԱԿԸ

Եկեք’, միասնաբար պտոյտի մը ելլենք: Այցելենք բանաստեղծի մը պարտէզը, որ կը գտնուի,ոչ թէ’,երկրամասի սա կամ նա անկիւնի մէջ, այլ մեր սիրտերուն, մեր հոգիներուն ու միտքերուն մէջ: Պարտէզ մը ուր~, նորածագ արեւին ճառագայթները, մթնորորտին մէջ տատանող մշուշին հետ կը խարնուի ,հովը կը փչէ բուրումնաւէտ դմբենիներու մէջէն ,կը փչէ տխուր ,տխուր ու կ’երգէ մելամաղցոտ երգ մը: Երգ մը, որը տարտամօրէն կ’օրօրէ մեզ, կը քայքայէ մարդկային գաղափարները:
Պարտէզ մը ուր’, գոյնզգոյն վարդերով , ծաղիկներով զարդարուած է, որոնց թարմութիւնը անձրեւը, ձիւնը, խոնաւութիւնը չէ կրցած աւրել: Ահա’, ցաւերով, տառապանքներով, տենդերով, տագնապներով , հիւանդ կուրծքի հեւքերով, մրմունջներով, անթառամ զգացումներով ու սէրով լեցուն Պետրոս Դուրեանի բանաստեղծութեան պարտէզը:
Եթէ ,Դուրեանի այս պարտէզի դուռնէն զգոյշ քայլերով ներս մտնենք,կ’ապրինք անոր ապրումները, յուզումները, ցանկութիւնները, տկարութիւները,ճակատագիրի դաժանութիւնը, վշտակցութիւնը, խորատեսութիւնը ու սէրը,բոլորն ալ Դուրեանի ներաշխարհը կ’արտացոլացնեն:
Պետրոս Դուրեան արեւմտահայ գրական աշխարհի պարծանքներէն մէկն է, ան առաջինն է ,որ աշխարհաբար գրական լեզուն կիրարկած է ոտանաւորի ձեւով:
Պետրոս Դուրեան ծնած է,1851 թուականին Իսթանպուլի -Սկիւտար , իր նախնական կրթութիւնը ստացած է, Սկիւտարի Ճեմարանի մէջ եւ կանուխէն սկսած է աշխատակցիլ ժամանակաշրջանի թերթերէն "Օրագիր", "Թատրոն" եւլն, դպրոցը աւարտելէ վերջ միջոց մը աշխատած է ատաղձագործի եւ դեղագործի քով, յետոյ օգնական խմբագիր եղած է "Օրագիր"ի մէջ, ուսուցչութիւն ըրած է տուներու մէջ, եւ անգամ մըն ալ բեմ ելած է իբրեւ դերասան: Մեռած է Թոքախտէ 21 Յունուար 1872 թուականին :
Դուրեանի բանաստեղծութիւնները , "Տաղք եւ Թատերագրութիւն" անունը կրող յատուկ հատորի մը մէջ հրատարակուած է իր բարեկամներուն միջոցով : Անոր բանաստեղծութիւններէն շատերը Ֆրանսերէնի, Անգլերէնի, այլ լեզուներու թարգմանուած են ու նաեւ հրատարակուած Պօսթօնի ամէմէմ նշանաւոր թերթերուն մէջ:
Դուրեան ունի նաեւ թատերագրութիւններ, ինչպէս~, ՛՛Սեւ Հողեր՛՛,՛՛Թատրոն՛՛, ՛՛Վարդ ու Շուշան՛՛ եւլն.
Դուրեանի գրականութիւնը , արուեստը, բանաստեղծութիւնը , իր ներաշխարհի ապրումներու , յուզումներու ,ցանկութիւններու , տկարութիւններու արտացոլացումը ու մարմնացումն եւ այս բոլորին ամբողջացումն է:
Ամէն մարդ չի կրնար փայլիլ գրականութեան արուեստի ու բանաստեղծութեան մէջ, քիչերուն կը տրուի այս շնորհքը ու տաղանդը, այդ քիչերն են որ, կը դառնան մարդկանց հոգիներու, ապրումներու արտացոլացման գործիքը, զգացումներու թարգմանիչը, անոնցմով է որ , կը ճանչնանք մարդը, մարդուն ներաշխարհը ու ապրումները; Պետրոս Դուրեան անոնցմէ մէկը եղած է, հայ կեանքի մէջ.
Սկիւտարի անզուգական բանաստեղծ Պետրոս Դուրեանի բանաստեղծութեան մէջ կը տեսնենք տառապանք, ցաւ, վիշտ, տագնապ, սէր եւ դառնութիւն:1872-ին հանճարեղ բանաստեղծը հազիւ քսան գարուններ բոլորած էր, իր բառերով "Սեւ Հողը" գրկեց, իր ետին ցգելով տասնեակ քերթուածներ, որոնցմէ մէկ քանիները բացառիկ գոհարներն են , հայ բանաստեղծութեան ու գրականութեան:
Դուրեանի մօտ բանաստեղծի ձիրքը բնածին է , եւ Աստուածատուր, բանաստեղծութիւնը կը բխի իր հոգիէն, իր ներաշխարհէն , ինչպէս վճիտ ջուրը’, ակէն: Թերեւս , ան անգիտակից էր, իր սեփական արժանիքին: Այսօր իսկ Դուրեանի քերթուածները կը շարունակէն պահել իրենց թարմութիւնը, լեզուական նրբութիւնը, մտածումի թռիչքը, ոճի հեղասահութիւնը ու հաղորդականութիւնը:
Դուրեանի բանաստեղծութիւններու յուզումը, մտածումը, արձագանգ մը կ’արթնցնէ ընթերցողին հոգւոյն մէջ, այսօր իսկ կարելի չէ քերթուածները առանց յուզումի կարդալ:
Պետրոս Դուրեան լեզուական նորութիւններ ալ ըրած է, իր բանաստեղծութիւններուն մէջ: Իր շրջանին,երբ գրաբարը տակաւին կը նկատուեր բանաստեղծութեան վայելշքեղ լեզուն , ինք գրած է պարզ աշխարհաբարով, այսինքն , այն լեզուն , որով կը մտածէր , որով կ’ապրէր, որով կ’զգար:
Չքաւորութեան ու աղքատութեան մէջ ապրող Դուրեանը թաղեցին մեծավայյլ շուքով, անոր յուղարկաւորութեան մասնակցեցան բազմաթիւ սգաւորներ:
Արշակ Չօպանեան կը գրեր :“Անգամ մը, արդէն ծանրապէս հիւանդ Չամլըճա կը տանին վերջին պտոյտի մը համար, ան ետ դարձած ատեն կը հանդիպի մարդու մը , որ տեսնելավ անոր տժգոյն դէմքը եւ դանդաղ քայլերով քայլուածքը եւ կ’ըսէ: "Աս ալ երթալուծ է" , Դուրեան այդ խօսքին տպաւորութեան տակ, տուն դառնալուն կը գրէ իր զմայլելի "ԼՃԱԿԸ" որ, հայ բանաստեղծութեան գլուխ գործոց գոհարներէն մէկն է":
Արշակ Չօպանեան կը գրէ նաեւ որ, այս միջադէպը շարժառիթ դարձաւ , որպէսզի Դուրեան գրէ, "Լճակը", որը յուզիչ մենախօսութիւն մըն է կեանքի եւ մահու միջեւ:
Տխուր է Դուրեանի բանաստեղծութիւնը , տխուր ալ եղած է կարճատեւ կեանքը , զուրկ նիւթական միջոցներէ, առողջութիւնէ: Ան իւրացուցած է "Պլաթօնիկ Սէր" ը իր մէջ:
Պետրոս Դուրեան իր սիրտի կսկիծներւ , տեւական ու անտեսանելի իր տխրութիւնը կը բացատրէ ,՛՛Ինչ~ Կ’ ըսեն՛՛ բանաստեղծութեան մէջ:
Ինչպէս,Թրքուհին, Տրտուջք, Զղջում, Իմ Մահը, եւ դեռ ուրիշ քերթուածներ , բոլորն ալ ճշմարիտ բանաստեղծութիւններ են, յուզեալ մտածումով, ցաւերով, դժբախտութիւններով , յուզումի զգացումներով եւ սիրոյ կարօտով լեցուն : Այս բոլորն ալ բխած է թոքախտէ տարապող,քսանամեայ քնարերգակ գրիչէն:
Դուրեանի քերթուածները թարգմանուած են, Ֆրանսերէնի, Անգլերէնի , Գերմաներէնի , Ռուսերէնի, Սպաներէնի: Բանաստեղծին բոլոր գործերը 1972 թուականին Երուանի մէջ հրատարակուած է , երկու հատորով:
Կը ոգեկոչենք վաղամեռիկ , հանճարեղ բանաստեղծ , Սկիւտարի սոխակ Պետրոս Դուրեանի մահուան 146- րդ տարելիցը եւ կը խոնարհինք իր բարձարուեստ բանաստեղծական արուեստին առջեւ
Տօքթ.Սարգիս Ատամ

Թրքուհին
Երեկոյ է, բոցավառ է հորիզոն.
Կառք մը կ՛անցնի դագաղի պէս համրընթաց,
Թրքուհի մը ընկողմանած տրոփէ հոն,
Վերջալույսի աղջի՞կ մէ սա, ո՛վ Աստուած.
Եթէ նայի՛,
Կ՛ըսես - հի՛մայ կը մարի։

Մեղրամոմէ անդրիանդի մ՛է հանգոյն.
Ի՜նչ դալկահար... կարծես հաջաղը վառե
Պատան մէ նուրբ ներա վարդիցը դժգոյն.
Աստուած ըզնէ զոյգ մաչերովն կը վառէ.
Եթէ ժպտի՛,
Կ՛ըսես - ո՜հ, հի՛մայ կ՛անցնի։

Նայիլ կուզէ, բայց ա՛ւելի կնուաղի,
Սիրտը խունկի պէս կը մըխայ սիրավառ,
Նէ շողերու, բոյրերու է թագուհի,
Խոնջ թիթեռնիկ մոր կը խնդրէ ծաղկէ թառ.
Եթէ շարժի՛,
Կ՛ըսես - հի՛մայ կը թռչի։

Լանջն է յուզեալ ովկեանի մը նըման.
Կուզէ սիրե՜լ... համբույրի մ՛հետ նուաղիլ,
Մաշիլ, խամրիլ, խոնջած ընկնիլ գերեզման,
Քամել սիրոյ կրակէ բաժկին հուսկ կաթիլ.
Եթէ շիկնի՛,
Կ՛ըսես - հի՛մայ կը բռընկի։

Սրտի մեղո՜ւ, ինչպէս կոչեց Լամարթին,
Որուն ծըծած ծաղիկը՝ սիրտ, մեղրն է սերք
Ես կոչեմ զնէ կո՚ւյս, որուն սիրտն է երկին
Անհուն սիրոյ, որ հորիզոն չունի դեռ.
Եթէ խօսի՛,
Կ՛ըսես - հի՛մայ կը հատնի։

Նէ կը վառի, մի՜շտ կը վառի, չը հատնիր
Տընանկ կընոջ տաճարն վառած ճրագին պէս,
Աստղերու նման գիշեր սիրէ՝ փողփողիլ.
Կրակ մէ փրթած կողէն սիրոյ բոցագէս...
Թէ իսկ մեռնի՛,
Կ՛ըսես - հի՛մայ կը ծընի

Պետրոս Դուրեան
_________________
Tzourou Ira
Athens
Constantinople


Dernière édition par IRA le Ven 19 Jan 2018 - 23:28; édité 1 fois
Revenir en haut
IRA
Modérateur
Modérateur

Hors ligne

Inscrit le: 03 Nov 2013
Messages: 815
Point(s): 2 251
Moyenne de points: 2,76

MessagePosté le: Ven 19 Jan 2018 - 23:00
MessageSujet du message: Bedros Turyan
Répondre en citant



Երբ մանուկ էի, խաղալիք չունենալով՝ մորս գուլպա հյուսած ատեն կծիկովը կը խաղայի, երբ խելահաս եղա՝ բազմոցին տեղ տախտակամածին վրա փռած հին գորգի մը վրա կը նստեի, երբ պատանի եղա՝ շատ-շատ անգամ արցունքս մորմես ծածկելով կուտեի ցամաք հացը։
_________________
Tzourou Ira
Athens
Constantinople


Revenir en haut
IRA
Modérateur
Modérateur

Hors ligne

Inscrit le: 03 Nov 2013
Messages: 815
Point(s): 2 251
Moyenne de points: 2,76

MessagePosté le: Ven 19 Jan 2018 - 23:06
MessageSujet du message: Bedros Turyan
Répondre en citant


_________________
Tzourou Ira
Athens
Constantinople


Revenir en haut
IRA
Modérateur
Modérateur

Hors ligne

Inscrit le: 03 Nov 2013
Messages: 815
Point(s): 2 251
Moyenne de points: 2,76

MessagePosté le: Ven 19 Jan 2018 - 23:11
MessageSujet du message: Bedros Turyan
Répondre en citant

Պետրոս Դուրյան (Մահվան 100-ամյակի առթիվ)
http://www.sendspace.com/file/0vb0kz


_________________
Tzourou Ira
Athens
Constantinople


Revenir en haut
IRA
Modérateur
Modérateur

Hors ligne

Inscrit le: 03 Nov 2013
Messages: 815
Point(s): 2 251
Moyenne de points: 2,76

MessagePosté le: Ven 19 Jan 2018 - 23:14
MessageSujet du message: Bedros Turyan
Répondre en citant




_________________
Tzourou Ira
Athens
Constantinople


Revenir en haut
IRA
Modérateur
Modérateur

Hors ligne

Inscrit le: 03 Nov 2013
Messages: 815
Point(s): 2 251
Moyenne de points: 2,76

MessagePosté le: Sam 20 Jan 2018 - 18:55
MessageSujet du message: Bedros Turyan
Répondre en citant

https://www.youtube.com/watch?v=1bfYbQRQ2qQ

Պետրոս Դուրյան - Ի՞ՆՉ ԿԸՍԵՆ

Ինծի կըսեն.-"Ինչո՞ւ լուռ ես"-
"Ո՜հ, միթե բառ կամ խոսք ունի՞
Արշալույսը, որ կըբռնկի,
Զի անհուն է այն ալ ինձ պես":

Ինծի կըսեն.-"Միշտ տխուր ես"-
"Ինչպե՞ս չըլլամ, մեկիկ մեկիկ
Թոթափեցան գլխուս աստղիկք...
Արշալույս մը չանցավ սրտես":

Ինծի կըսեն.- "Կրակոտ չես,
Լճակի մը պես ես մեռած.
Դալկահար՝ դեմքդ ու հայեցված",-
"Ո՜հ, հատակն են իմ փրփուրներ":

Ես ինձ կըսեմ.-"Ժամդ է հասեր,
Քու երկրորդ սև մորդ գընա՛ գոգ,
Գերեզմա՛ն, հոն գտնես դու գոգ,
Վարդեր, թրթռում, թռիչ ու աստղեր...":


Լճակ

Ինչո՞ւ ապշած ես, Լըճա'կ,
ՈՒ չեն խայտար քու ալյակք,
Միթե հայլվույդ մեջ անձկավ
Գեղուհի՞ մը նայեցավ:

Եվ կամ միթե կըզմայլի՞ն
Ալյակքդ երկնի կապույտին,
Եվ այն ամպոց լուսափթիթ,
Որք նըմանին փրփուրիդ:

Մելամաղձոտ Լըճա'կ իմ,
Քեզ հետ ըլլանք մըտերիմ,
Սիրեմ քեզի պես ես ալ
Գրավիլ, լռել ու խոկալ:

Որքան ունիս դու ալի,
Ճակատս այնքան խոկ ունի,
Որքան ունիս դու փրփուր,
Սիրտս այնքան խոց ունի բյուր:

Այլ եթե գոգդ ալ թափին
Բույլքն աստեղաց երկնքին,
Նըմանիլ չե'ս կրնար դուն
Հոգվույս` որ է բոց անհո՛ւն:

Հոդ աստղերը չեն մեռնիր,
Ծաղիկներն հոդ չե'ն թոռմիր,
Ամպերը չեն թրջեր հոդ,
Երբ խաղաղ եք դու և օդ:

Լըճա'կ, դո'ւ ես թագուհիս,
Զի թ'հովե մ'ալ խորշոմիս,
Դարձյալ խորքիդ մեջ խըռով
Զիս կը պահես դողդղալով:

Շատերը զիս մերժեցին,
"Քնար մ'ունի սոսկ" - ըսին.
Մին` "դողդոջ է, գույն չունի" -
Մյուսն ալ ըսավ. - "Կը մեռնի՛":

Ոչ ոք ըսավ. - "Հե՛ք տղա,
Արդյոք ինչո՞ւ կը մըխա,
Թերևս ըլլա գեղանի,
Թե որ սիրեմ, չը մեռնի":

Ոչ ոք ըսավ` - "Սա տըղին
Պատռե'նք սիրտը տըրտմագին,
Նայինք ինչե՛ր գրված կան..."
- Հոն հրդեհ կա, ո'չ մատյան:

Հոն կա մոխի՛ր... հիշատա՛կ...
Ալյակքդ հուզի՛ն թող, լըճա'կ,
Զի քու խորքիդ մեջ անձկավ,
Հուսահատ մը նայեցավ...
_________________
Tzourou Ira
Athens
Constantinople


Revenir en haut
Contenu Sponsorisé






MessagePosté le: Aujourd’hui à 04:43
MessageSujet du message: Bedros Turyan

Revenir en haut
Montrer les messages depuis:   
Armenian on web Index du Forum -> Centralisations -> Littérature arménienne – Ermeni edebiyatı - Biographie + Célébrités - Ünlüler Toutes les heures sont au format GMT + 1 Heure
Poster un nouveau sujet   Répondre au sujet
Page 1 sur 1
Sauter vers:  

 



Portail | Index | Créer un forum | Forum gratuit d’entraide | Annuaire des forums gratuits | Signaler une violation | Conditions générales d'utilisation
phpBB
Template by BMan1
Traduction par : phpBB-fr.com